آرشیو دسته بندی : روانشناسی اختلالات

بررسی بی‌ خوابی یا اینسومنیا در کودکان

مشکلات بی خوابی در کودکان رایج است و اغلب باعث کاهش رفاه و عملکرد کودک و همچنین خانواده می شود. اکثر مشکلات خواب دوران کودکی منشا رفتاری دارند. با ما همراه باشید تا در این مقاله به بررسی علت های بی خوابی در کودکان و نوجوانان و راه های درمان آن بپردازیم.

خواب معمولی

اغلب بی خوابی در کودکان در گروه های سنی مختلف به صورت اختلالاتی  در شروع و یا حفظ خواب ظاهر می شود. 

خواب با کیفیت کافی برای رشد، یادگیری و رفاه کودکان ضروری است. قبل از اینکه بفهمیم چه چیزی به عوان اختلال بی خوابی در کودکان محسوب می شود، ابتدا باید بفهمیم که خواب طبیعی چگونه است؟

کودکان نسبتاً خواب REM (حرکت سریع چشم) بیشتری نسبت به بزرگسالان دارند، بنابراین اغلب توسط والدین خود به عنوان افراد بی قرار گزارش می شوند. کودکان از راه های خاصی برای به خواب رفتن استفاده می کنند. این راه ها می‌توانند مستقل از والدین (مانند استفاده از یک شی ایا عروسک) یا وابسته به والدین (مانند زمانی که والدین کودک خود را تکان می‌دهند یا به او غذا می‌دهند تا بخوابد یا در کنار فرزند خود دراز بکشد تا او بخوابد) باشند.

زمانی که کودکان به خواب می‌روند، معمولاً در چند ساعت اول شب در خواب عمیق‌تری هستند، قبل از اینکه به خواب REM بروند، برای مدت کوتاهی بیدار می‌شوند و سپس به خواب غیر REM برمی‌گردند. این الگو در طول شب به صورت چرخه‌ای تکرار می‌شود و هر چرخه در نوزادان حدود 40 دقیقه طول می‌کشد که این چرخه در بزرگسالان به 90 دقیقه افزایش می‌یابد. شکل زیر شماتیک ساده ای از چرخه های خواب است که می تواند برای توضیح چرخه خواب به والدین استفاده شود.

شماتیک ساده شده چرخه خواب

همواره مدت زمان خواب ایده آل برای کودکان مورد بحث قرار می گیرد و ممکن است زمان خوابیدن و برخاستن، و تکه تکه شدن خواب، تأثیر بیشتری بر سلامت و نتایج رفتاری نسبت به مدت زمان خواب داشته باشد. تصویر زیر تنوع گسترده ای را در طول مدت خواب در کودکان نشان می دهد. اگر کودکی کمتر از حد متوسط ​​می خوابد اما به نظر می رسد شاد و سالم است، ممکن است آن میزان خواب برای او کافی باشد.

نمودار مدت خواب در هر 24 ساعت بر اساس سن

منظور از اختلالات بی خوابی در کودکان چیست؟

داشتن خواب کافی برای سلامتی و رشد بسیار مهم است. با این حال، تا 50٪ از کودکان2مشکلات خواب را در مقطعی از دوران کودکی خود تجربه می کنند.

راهبردهایی وجود دارد که والدین می توانند برای بهبود خواب فرزندشان استفاده کنند. اما گاهی اوقات اختلالات خواب مکرر و الگوهای خواب نامنظم در کودکان دلایل فیزیولوژیکی دارد. اختلالات خواب رایج در کودکان شامل آپنه خواب و بی خوابی و همچنین پاراسومنیا است، که رفتارهای مخرب مرتبط با خواب مانند راه رفتن در خواب و وحشت شبانه هستند.

اختلالات خواب در کودکان، به خصوص پاراسومنیا، احتمالاً در دوران نوجوانی ادامه پیدا نمی کند. با این حال، آنها می توانند رفتارهای روزانه و کیفیت زندگی کودک را مختل کنند.

انواع بیخوابی

بی خوابی یکی از شایع ترین اختلالات خواب است7و 20 تا 30 درصد کودکان را مبتلا می کند. علائم اولیه مشکل در به خواب رفتن، ماندن در خواب یا هر دو است.

متخصصان پزشکی معمولا بی خوابی در کودکان را به سه دسته تقسیم می کنند:

بی خوابی دوران کودکی می تواند برای کل خانواده چالش برانگیز باشد. با این حال، درمان های موثر در دسترس هستند. تغییرات رفتاری مانند ایجاد یک برنامه منظم قبل از خواب معمولاً اولین خط درمان است و می تواند منجر به بهبود در رفاه کودک و والدین آن ها شود.

علل اختلالات بی خواب در کودکان

مشکلات خواب می توانند منشأ پزشکی (مانند آپنه انسدادی خواب، بیداری شبانه به دلیل عفونت گوش) یا منشا رفتاری داشته باشند، که مورد دوم در کودکان شایع ترین است.

برخی از اختلالات خواب هم در بزرگسالان و هم در کودکان دلایل مشابهی دارند. چاقی یک عامل خطر اصلی برای ایجاد آپنه انسدادی خواب است که نوعی اختلال تنفسی مرتبط با خواب، در افراد در تمام سنین به حساب می
آید. علاوه بر این، اختلالات خواب ممکن است دارای استعداد ژنتیکی باشند، مانند سندرم پای بی قرار که می تواند کودکان و همچنین بزرگسالان را تحت تاثیر قرار دهد. برخی از مسائل پزشکی و اختلالات اضطرابی خطر مشکلات خواب را در هر سنی افزایش می دهند. با این حال، الگوهای رفتاری منحصر به فرد کودکان نیز می تواند منجر به اختلالات مرتبط با خواب شود.

لازم به ذکر است که تا حدود ۵ سالگی، بی‌خوابی کودکان معمولاً نتیجه زمان‌های ناهماهنگ خواب و رفتارهای مقاوم در برابر خواب است.

سایر مشکلات رایج عبارتند از:

نوع تعیین محدودیت – والدین در تعیین محدودیت در زمان خواب مشکل دارند و کودک مکرراً از اتاق خود بیرون می آید یا اعتراض می کند.

خواب تاخیری – کودک دیر به رختخواب می رود و تا ساعتی از شب بیدار است و صبح ها می خوابد

بی خوابی مرتبط با اضطراب – کودک 30 دقیقه یا بیشتر طول می کشد تا به خواب برود و در حین انجام این کار نگران چیزی باشد.

بی خوابی فیزیولوژیکی – کودک 30 دقیقه یا بیشتر طول می کشد تا به خواب برود اما نگران نیست و در اتاق مدام وارد و خارج می شود.

در ادامه به بررسی رایج ترین علل های بی خوابی می پردازیم.

آپنه انسدادی خواب

آپنه انسدادی خواب (OSA) زمانی رخ می دهد که بافت های گلو عبور هوا را در طول خواب مسدود می کنند. این می تواند منجر به وقفه های مکرر و لحظه ای در تنفس شود که می تواند به طور قابل توجهی خواب شبانه را مختل کند.

تقریباً 1 تا 5 درصد کودکان آپنه خواب  را تجربه کنید در کودکان، علل شایع این اختلال شامل بزرگ شدن لوزه ها، چاقی، و برخی بیماری های دندانی یا نقص های مادرزادی است.

خروپف در کودکان

اکثر کودکان مبتلا به آپنه خواب نیز خروپف را تجربه می کنند. به خاطر داشته باشید که خروپف در کودکان همیشه نشان دهنده مشکل بزرگتر نیست. بین 3 تا 12 درصد از کودکان بدون نشان دادن سایر علائم آپنه خواب خروپف می کنند. اما برخی شواهد نشان می دهد که خروپف معمولی ممکن است همیشه بی ضرر نباشد والدین کودکی که اغلب با صدای بلند خروپف می کند باید علائم خود را با یک متخصص در میان بگذارند.

شب ادراری و راه رفتن در خواب

راه رفتن در خواب که به نام خواب آور نیز شناخته می شود، اختلالی در بی خوابی کودکان است که شامل راه رفتن یا انجام سایر رفتارهای پیچیده در هنگام خواب است. 

راه رفتن در خواب و شب ادراری در کودکان بیشتر از بزرگسالان است. تقریباً 5 درصد از کودکان در مقایسه با 1.5 درصد از بزرگسالان، علائم راه رفتن در خواب را نشان می دهند. حدود 15 درصد از کودکان 7 ساله شب ادراری را تجربه می کنند در حالی که 0.5 تا 1 درصد بزرگسالان شب ادراری را تجربه می کنند.

علاوه بر این، راه رفتن در خواب و شب ادراری با بزرگ‌تر شدن کودک برطرف می‌شوند. با این حال، اگر علائم مکرر و مداوم هستند، مهم است که با یک متخصص صحبت کنید.

وحشت شبانه

 ترس شبانه نوعی پاراسومنیا است که در آن فرد خواب به طور ناگهانی با احساس ترس و وحشت از خواب بیدار می شود. فرد خوابیده معمولاً هیچ خاطره ای از رویداد ترسناک ندارد.

وحشت شبانه در بزرگسالان نادر است. با این حال، حدود 30 درصد از کودکان بین 3 تا 7 سالگی وحشت شبانه را تجربه می کنند.

برای درمان این علل از بی خوابی کودکان می توانید به بهترین روانشناس مراجعه نمایید.

کابوس در کودکان

مهم است که بین وحشت شبانه و کابوس در کودکان تمایز قائل شویم . وحشت شبانه یک اختلال بی خوابی در کودکان است که معمولاً در مرحله خواب غیرسریع (NREM) رخ می دهد. کودک معمولاً هیچ خاطره ای از آن قسمت نخواهند داشت.

در مقابل، کابوس‌ها معمولاً در طول خواب با حرکت سریع چشم (REM) رخ می‌دهند، مرحله خواب معمولاً با رویا دیدن همراه است که  کابوس ها اغلب با استرس ایجاد می شوند. همچنین رویدادهای مهم زندگی و یا رویاهای بد ممکن است باعث ایجاد احساس اضطراب شود

سندرم پاهای بی قرار

سندرم پای بیقرار که به عنوان بیماری ویلیس-اکبوم نیز شناخته می شود، یک اختلال حرکتی است که می تواند به طور قابل توجهی سبب بی خوابی در کودکان شود. علامت اصلی یک میل بدون درد اما طاقت فرسا برای حرکت دادن پاها است. این میل اغلب در شب هنگام استراحت فرد افزایش می یابد.

سندرم پای بیقرار ممکن است به دلیل یک مشکل زمینه ای مانند کمبود آهن یا بیماری کلیوی در مراحل آخر ایجاد شود. در موارد خاص، علت ممکن است ژنتیکی باشد.

علائم می تواند در دوران کودکی ظاهر شود، اما این اختلال تا حد زیادی در کودکان تشخیص داده نمی شود. اگر کودک شما میل غیرقابل کنترلی برای حرکت دادن پاهای خود دارد که در شب بدتر می شود و خواب او را مختل می کند، با یک متخصص مشورت کنید. با تشخیص مناسب، علائم را می توان با دارو درمان کرد.

خواب‌آلودگی مفرط در طول روز

خواب‌آلودگی مفرط در طول روز  با کاهش هوشیاری، افزایش خواب آلودگی و به خواب رفتن در طول روز همراه است. اگرچه به خودی خود یک اختلال نیست، اما خواب آلودگی بیش از حد در طول روز یک علامت رایج است که با تعدادی از مسائل مرتبط با بی خوابی کودکان و شرایط سلامتی مرتبط است.

بین 10 تا 20 درصد از کودکان علائم خواب آلودگی در طول روز را تجربه می کنند. با این حال، ممکن است در برخی از کودکان کمتر تشخیص داده شود.

دندان قروچه

دندان قروچه می تواند در طول روز یا شب اتفاق بیفتد. هنگامی که در شب رخ می دهد، می تواند سبب بی خوابی کودکان شود. دندان قروچه همچنین می تواند منجر به تعدادی از علائم دردناک از جمله سردرد، آسیب دندان و آسیب به عضلات فک شود.

این عارضه در کودکان و بزرگسالان می تواند به دلیل عوامل متعددی باشد با این حال، مشخص شده است که استرس ارتباط نزدیکی با دندان قروچه دارد.  دندان قروچه خواب ممکن است با بالا رفتن سن کودک کاهش یابد، اما این عارضه می تواند عود کننده نیز باشد. گزینه های درمانی شامل محافظ های دهان برای جلوگیری از آسیب به دندان ها و استفاده از روان درمانی و تکنیک های آرام سازی برای کاهش استرس و تنش عضلانی است.

مدیریت مشکلات بی خوابی کودکان

در ابتدا برای مدریت و داشتن خواب طبیعی بهتر است از یک روال منظم قبل از خواب و بهداشت خواب خوب اطمینان حاصل کنید. مورد دوم شامل رعایت موارد زیر می شود:

  • تنظیم یک ساعت خواب منظم
  • تاریک و ساکت نگه داشتن اتاق خواب
  • اجتناب از خوردن غذاها و نوشیدنی های حاوی کافئین بعد از ساعت 3 بعد از ظهر
  • اطمینان از داشتن ساعت منظم بیداری هنگام صبح

پس از اطمینان از داشتن برنامه خواب خوب، والدین می‌توانند از میان تعدادی از تکنیک‌های مدیریت رفتار مبتنی بر شواهد که هدفشان آموزش به خواب رفتن بدون کمک والدین است، انتخاب کنند. این تکنیک‌ها برای کودکان بزرگ‌تر از شش ماه مناسب است.

چه زمانی با پزشک صحبت کنیم

یک یا دو شب کم خوابی برای اکثر کودکان طبیعی است. با این حال، اختلالات بی خوابی مداوم کودکان یا علائم غیرعادی که اغلب از خواب خوب شبانه جلوگیری می کند، باعث نگرانی است.

اگر کودک شما علائم کم خوابی مزمن یا سایر اختلالات خواب فراگیر را تجربه می کند، علائم آن را با بهترین روانشناس کودک در میان بگذارید. بسته به علائم و سابقه پزشکی، متخصص راهکار هایی را ارائه می کند.

اختلالات بی خوابی مداوم کودکان یا علائم غیرعادی که اغلب از خواب خوب شبانه جلوگیری می کند

اضطراب امتحان و راه های مقابله با آن

اضطراب امتحان، به اضطرابی اشاره دارد که ممکن است درست قبل یا در حین امتحان احساس کنید. در این شرایط ممکن است ضربان قلب شما کمی تندتر شود یا کف دست شما شروع به عرق کردن کند. همچنین ممکن است شما از تمام مطالبی که باید به خاطر بسپارید چیزی به خاطر نیاورید. با نزدیک شدن به آزمون، ممکن است حتی کمی حالت تهوع نیز داشته باشید.

 اگر شما هم به اضطراب امتحان مبتلا هستید، باید بدانید که تنها نیستید. اضطراب امتحان بسیار رایج است و ممکن است با هر نوع امتحانی از امتحان نهایی جبر گرفته تا امتحان رانندگی اتفاق بیفتد!

انواع اضطراب امتحان

اضطراب امتحان به انواع مختلفی تقسیم می شود که هریک از افراد می توانند با توجه به شرایطی و نوع امتحانی که دارند هر یک از این انواع مختلف را تجربه نمایند. در ادامه به بررسی انواع مختلف اضطراب امتحان می پردازیم.

دلایل ایجاد اضطراب امتحان

با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که برخی از عوامل احتمال اضطراب امتحان را افزایش می‌دهند. در ادامه به بررسی هریک از این عوام

لازم به ذکر است که  کمی اضطراب برای امتحان امری رایج و طبیعی است و حتی می تواند به شما کمک کند روی مطالعه برای آزمون تمرکز کنید.  از سوی دیگر، تحقیقاتی در سال ۲۰۱۹ روی دانش‌آموزان مالزی نشان می‌دهد که اضطراب شدید می‌تواند در نهایت به نمره شما آسیب برساند.  به هر حال، زمانی که ترس از شکست بر افکار شما غالب است، قرار دادن تمام تمرکز برای امتحان سخت خواهد بود.

  نشانه‌های ابتلا به اضطراب امتحان

ابتلا به این عارضه می تواند نشانه هایی با خود به همراه داشته باشد. بالا رفتن ضربان قلب و احساس تنگی نفس از شایع ترین این علائم هستند. به طور کل   نشانه‌های ابتلا به اضطراب امتحان شامل موارد زیر می شود:

  • ایجاد حس هیجان بالا
  • خواندن درس با صد‌‌ای بلند‌‌، راه رفتن مداوم و یا د‌‌راز کشیدن
  • عدم توجه به در خواست های دیگران به طوری که د‌‌ر مقابل خواسته‌ها با اعتراض می‌گوید‌‌ که د‌‌رس د‌‌ارد‌‌.
  • حس د‌‌لشوره و د‌‌ل بهم‌خورد‌‌گی
  • د‌‌ستپاچه و عجول شدن
  • در عین زیاد خواندن، متوجه نشدن درس
  • حالت تهوع
  • بهانه گیر شدن
  • تپش قلب و تعریق
  • عدم داشتن تمرکز

راه های مقابله با اضطراب امتحان

 به دنبال راهبردهایی برای غلبه بر اضطراب امتحان هستید؟  همیشه نمی توان اضطراب را به طور کامل از بین برد، اما نکات زیر می تواند به شما کمک کند در هر امتحانی که دارید بهترین عملکرد را داشته باشید!

مطالب را مرور کنید

 یکی از راه‌ های داشتن عملکرد بهتر در آزمون دانستن و تسلط مطالب است.  اگر در تمام ترم، کار و فعالیت کلاسی خود را انجام داده باشید، کمتر احتمال دارد در روز آزمون احساس وحشت یا استرس کنید. به این دلیل که مطالعه فقط برای یادگیری برای شب امتحان نیست، همچنین فراموش نکنید که تمرین کردن بسیار موثر و کارامد است. 

مطالعه برای مقابله با اضطراب امتحان

به عنوان مثال، اگر یک معادله جبر را در تکالیف و تمرین های خود حل کنید، تجربه حل آن نوع خاص از مسئله را به دست خواهید آورد.هنگامی که در آزمون خود با سؤال مشابهی روبرو می شوید، ممکن است به تمرینات خود را به خاطر آورید. این مساله نه تنها راهی برای تجدید حافظه، بلکه شواهدی نیز ارائه می دهد که می توانید به سؤالات پاسخ دهید.  علاوه بر این، حل مساله های آشنا معمولاً نسبت به حل مساله های کاملاً جدید کمتر ترسناک هستند.

خواب مناسب

 در حالی که مطالعه می تواند تفاوت زیادی در کسب نمره بهتر برای شما ایجاد کند، اما استراحت با کیفیت نیز حائز اهمیت است.

 یک مطالعه در سال 2018، که شامل دانش آموران دبیرستانی در ترکیه و اثر خواب را روی اضطراب امتحان را قبل از امتحانات ورودی دانشگاه در نظر گرفت، نشان داد که دانش‌آموزانی که شب قبل احساس می‌ کردند بد خوابیدند، احتمال بیشتری داشت که، علائم فیزیکی اضطراب مانند ناراحتی معده، تعریق، و ضربان قلب سریع، احساس شدید اضطراب امتحان را تجربه کنند.

خواب مناسب برای مقابله با اضطراب امتحان

 البته، اضطراب امتحان می تواند خوابیدن را قبل از امتحان دشوار کند.  یک مطالعه کوچک در سال 2020 شامل دانشجویان داروسازی در ایالات متحده نشان می دهد که دانش آموزان قبل از امتحانات پایانی کمتر می خوابند که طبیعتا کم خوابی به نوبه خود می تواند تأثیر منفی بر عملکرد امتحان شما داشته باشد.

کافئین مصرف نکنید

 در طول فصل امتحانات، ممکن است متوجه شوید که مصرف کافئین از طریق قهوه، چای، نوشابه و نوشیدنی‌ های انرژی‌ زا افزایش یابد، چرا که کافئین می تواند انرژی شما را افزایش دهد، اما طبق یک مطالعه کوچک در سال 2013، می تواند خواب شما را نیز مختل کند، به خصوص اگر 6 ساعت پس از خواب مصرف شود.

 به بیان دیگر، بایستی از مصرف کافئین در شب قبل از امتحان خودداری کنید.  اگر می خواهید درست قبل از آزمون از کافئین استفاده کنید تا مطمئن شوید که هوشیار هستید، چرا که مصرف کافئین قبا از روع امتحان منطقی تر از مصرف آن قبل از خواب خواهد بود.

 همچنین دوز بالاتر کافئین ممکن است باعث شود احساس هوشیاری بیشتری نسبت به حالت معمول داشته باشید، اما همچنین می‌تواند باعث علائمی مانند:

  • تعریق
  •  حالت تهوع
  •  ضربان قلب و تنفس سریعتر
  •  لرزش بدن
کافئین

 بر اساس یک مطالعه در سال 2020 که شامل دانشجویان پزشکی در عربستان سعودی بود، کسانی که قبل از امتحان نوشابه‌ های انرژی‌ زا می‌ نوشیدند، سطوح بالاتری از اضطراب امتحان را گزارش کردند.  در واقع، آنها سطوح بالاتری از اضطراب و پریشانی را نسبت به دانش‌آموزانی که داروهای محرک مصرف می‌کردند گزارش کردند.

منابع:

https://www.healthline.com/health/how-to-overcome-test-anxiety#arrive-early

بررسی دلایل اختلال خواب

اختلال خواب به شرایطی گفته می شود که بر توانایی خواب خوب به طور منظم تأثیر می گذارد. این عارضه می تواند به دلیل وجود یک مشکل در سلامتی یا استرس زیاد باشد، متاسفانه ابتلا به اختلالات خواب آمار رو به رشد و بالایی در سراسر جهان دارد. میزان خواب مفید به طور کلی 7 تا 8 ساعت در 24 ساعت شبانه روز است. اما طبق آمار های به ثبت رسیده ، بیش از یک سوم از بزرگسالان کمتر از 7 ساعت در یک دوره 24 ساعته می خوابند و همچنین بیش از 70 درصد از دانش‌آموزان دبیرستانی در شب‌های هفته کمتر از 8 ساعت می‌خوابند.

اغلب افراد به دلایل مختلفی از جمله استرس، برنامه های شلوغ و سایر عال های بیرونی مشکلات خواب را تجربه می کنند. اگر این بی خوابی ها و عدم داشتم میزان ساعت مفید خواب، به صورت مکرر تکرار شود و با زندگی روزمره تداخل ایجاد کند، ممکن است نشان دهنده یک اختلال خواب باشد.

افرادی که دارای این عارضه هستند، با توجه به نوع آن ممکن است به سختی به خواب بروند. اختلال در خوابیدن می تواند منجر به ایجاداحساس خستگی شدید شود. همچنین این ارضه می تواند تأثیر منفی بر انرژی، خلق و خو، تمرکز و سلامت بگذارد..

اختلالات خواب چیست؟

گروهی از شرایطی است که بر توانایی خواب منظم، مشکلاتی ایجاد می کند و ممکن است علت آن مسائل بهداشتی، استرس و.. باشد.اغلب افراد به دلیل اضطراب، مشکلات استرسی، حوادث بیرونی و.. مشکلاتی را در خواب تجربه می کنند. بسته به نوع اختلال خواب، افراد ممکن است دچار کم خوابی، خواب نامنظم ویا خستگی زودرس گردند.

اختلال خواب چیست

اثرات اختلال خواب بر انسان

زمانی که فرد دچار اختلال خواب می شود، تاثیرات منفی روی انرژی فرد، اخلاق و رفتار، افسردگی، خستگی، تمرکز، و در نهایت سلامتی کلی فرد ، می گذارد ، بنابراین باید سریعا به دنبال تشخیص علت و درمان بیماری اختلال خواب باشیم.

مشکلات خواب و اختلال خواب ممکن است به دلیل روحی، حوادث و حتی مشکلات در سلامتی فرد باشد، بنابراین درمان های ترکیبی توسط روانشناس، روانپزشک و پزشک مربوطه برای سلامتی عمومی فرد انجام شود.

علل اختلال خواب چیست؟

ابتلا به اختلال خواب علت های مختلفی دارد.. برخی از آنها ممکن است ناشی از سایر بیماری های زمینه ای باشد. در ادامه به بررسی دلایل ایجاد این عارضه می پردازیم.

برخی ازعوامل باعث می شود فرد در حین خواب دچار اختلال شده و یا از خواب بیدار شود مانند:

  • برخی بیماری های درد آور
  • آرتروز
  • بیماری های گوارشی
  • سردردهای شدید
  • کمردرد مداوم

با وجود تمام این دلایل که بیشتر آن ها ناشی از مشکلات در سلامتی جسمی و فیزیکی فرد است، اختلالت خواب ممکن است بر اثر عوامل روحی، روانی و یا کابوس باشد.

عوامل روحی و روانی اختلال خواب

  • بارداری : در این دوران به علت تغیراتی که در فرد به وجود می آید ممکن است دچار کم خوابی و یا اختلالت د رخواب گردد.
  • سندروم پاهای بی قرار : این مشکل را می توان با کاهش کافئین، دوش گرم و قراردادن کیسه آب گرم ویا سرد روی پاها تسکین داد.
  • افسردگی
  • مشکلات روحی
  • کابوس
  • درخواب راه رفتن
  • استرس
  • نگرانی های بیش از اندازه
  • افکار مخرب
  • افزایش سن
  • وسواس فکری

می توان برای درمان و افزایش تمرکز به افراد متخصص و کارشناسان حرفه ای روانشناسی مراجعه کنیم. برای تعیین وقت قبلی و مشاوره با دکتر آمنه ذاکری با شماره های زیر تماس بگیرید.

  • 021-22260067
  • 021-22260069

درمان عمومی اختلال خواب

درمان اختلالات خواب بسته به نوع و علت زمینه ای آن می تواند متفاوت باشد. با این حال، به طور کلی شامل ترکیبی از درمان های پزشکی و تغییرات سبک زندگی است.

برای آنکه از به وجود آمدن اختلال در خواب پیشگیری کرد و یا آن را خودتان درمان کنید باید توصیه های زیر را انجام دهید:

  • انجام کارهای پر استرس را قبل از خواب انجام ندهید.
  • بهتر است ساعاتی قبل از خواب، آرامش داشته و نفس عمیق بکشبد و همچنین ورزش های کششی آرام را انجام دهید.
  • کتاب مناسب، موزیک آرام و کار مورد علاقه ای که آرامش دهنده است را قبل از خواب انجام دهید.
  • از خوردن کافئین بپرهیزید.
  • سیگار و الکل قبل از خواب مصرف نکنید.
  • در طول زندگی ورزش منظم داشته باشید.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشبد.
  • اگر به هیچ وجه خوابتان نمی آید به رخت و خواب نروید و قبل از آن خود را به کاری آرام بخش، سرگرم کنید .
  • وزنتان را کاهش دهید.
  • اگر آلرژی و انسداد بینی دارید، آن رابرطرف کنید.

تشخیص اختلال خواب

برای تخشیص بی خوابی و یا اختلال خواب،  موارد تشخیصی متعددی از جمله : معاینه بدنی، گرفتن شرح حال از بیمار، آزمایشات مختلف انجام می شود. و اگر مشکلات در این موارد نباشد بهترین دکتر روانشناس، تشخیصات لازم را برای یافتن علت ایجاد اختلال خواب بررسی می کند. آزمایش های مختلف جهت تشخیص ای عارضه شامل موارد زیر می شود:

  • پلی سومنوگرافی (PSG)
  • الکتروانسفالوگرام (EEG)
  • تست تاخیر خواب چندگانه (MSLT)

هر آن چیز که در مورد واگویه باید بدانیم

برخی افراد در مواقعی احساس می کنند که شخصی از درونشان با او صحبت می کند و یا اینکه صداهایی را احساس می کنند که از درونشان با آن ها در حال صحبت است. در علم روانشناسی به این حالتی که به افراد دست می دهد خودگویی و یا واگویه می گویند. در این مقاله به بررسی اینکه  خود گویی چیست و چه عوارضی ممکن است داشته باشد، می پردازیم. بنابراین توصیه می شود با ما همراه باشید تا در مورد واگویه وانواع آن آگاه شوید.

واگویه چیست؟

خودگویی و یا همان واگویه حالتی است که فرد احساس می کند شخصی درونش با او در حال مکالمه است. به عبارتی می توانیم بگوییم واگویه صدایی است که در درون افراد با آن ها گفت گو می کند. این حالت در واقع همان باورها، افکار آگاهانه و ناخودآگاه شماست که به صورت ندایی درونی با شما در حال مکالمه است.

در حالت کلی زمانی که شخصی با خود در حال مکالمه به صورت بلند و یا حتی در افکار خود به حالت سکوت باشد، در حال انجام خودگویی است.

واگویه چیست

واگویه می تواند هم تاثیر مثبتی بر سلامت زندگی شخص بگذارد و هم تاثیر منفی بگذارد. چرا که افکار درونی که با شما گفت گو می کند می تواند بر اساس رویداد های خوب زندگیتان باشد که باعث خوشحالی و بالا رفتن حس اعتماد به نفستان شود. در طرفی دیگر این افکار می تواند نشات گرفته از اتفاقات بد زندگیات باشد که ممکن است با یاس و نا امیدی برای شما به همراه باشد.

آیا واگویه انواع مختلفی دارد؟

همانطور که پیش از این گفته شد واگویه از افکار درونی هر شخص نشآت می گیرد. بنابراین می توانیم بگوییم که خودگویی دارای دو نوع مختلف می باشد، که این دو نوع شامل موارد زیر می شود:

  • خودگویی مثبت
  • واگویه منفی
انواع واگویه

چه زمانی خودگویی از نوع مثبت است؟

به طور کلی خودگویی، گفت و گوی انسان با ندای درونی خود است. در صورتی که فرد با جملات مثبت و امیدوارانه با خود صحبت کند، خودگویی از نوع مثبت است. این نوع از خودگویی تاثیرات خوبی بر زندگی افراد می گذارد به گونه ای که با مزایایی چون: بالا رفتن اعتماد به نفس، احساس شادی، کاهش میزان استرس و اضطراب، بالا رفتن تمرکز و.. همراه است. که این عامل ها می تواند به حل کردن مشکلات زندگی و رسیدن به موفقیت کمک کند.

چه زمانی خودگویی از نوع منفی است؟

واگویه منفی نقطه مقابل واگویه مثبت به حساب می آید. به طوری که فرد در این حالت با جملات منفی و نا امید کننده با خود صحبت می کند. متاسفانه این نوع از واگویه می تواند تاثیرات بسیار منفی بر زندگی افراد بگذارد. چرا که گفت گو با جملات نا امید کننده  می تواند علاوه بر کم شدن اعتماد به نفس بر میزان استرس، تمرکز و.. تاثیر بگذارد. همین امر سبب می شود تا فرد در مواجه با مشکلات زندگی نتواند تمرکز کافی داشته باشد و در برخی موارد به اختلالات روانی  مانند افسردگی و… مبتلا شود.

چند مثال کار بردی از واگویه مثبت و منفی

واگویه منفی

  • من لیاقت آن جایگاه را ندارم.
  • نمی توانم به مقام بالا  برسم.
  • من نمی توانم در امتحانات موفق شوم.
  • زیبا نیستم و نمی توانم در زندگی موفق شوم.
واگویه منفی

واگویه منفی می تواند مشکلات شما را چند برابر کند. بنابراین اگر صحبت با ندای درونیتان به صورت منفی است، باید بر آن غلبه کنید. در ادامه به راه های غلبه بر این نوع از واگویه می پردازیم.

واگویه مثبت

  • من حتما درس هایم را با موفقیت قبول می شوم.
  • این کار را به خوبی به اتمام می رسانم.
  • من می توانم در این شغل به کسب در آمد عالی برسم.
  • لیقت رسیدن و به دست آوردن جایگاه بالا تری را دارم.
واگویه مثبت

از نظر روانشناسان واگویه مثبت عامل بسیار مهمی در کسب موفقیت محسوب می شود. زیرا وقتی با خود صحبت می‌کنید باعث ایجاد تلقین به خود می‌شوید. بنابراین از گفتگو مثبت با خودتان امتناع نکنید.

راه های غلبه با واگویه منفی

همانطور که پیش از این گفتیم وقتی با خود صحبت می‌کنید باعث ایجاد تلقین به خود می‌ شوید و به نوعی برای خود مرز توانایی و یا عدم توانایی تعریف می‌کنید. اگر این مرز تعیین شده از نوع عدم توانایی باشد، شمارا با بحران هایی در زندگی مواجه می کند. بنابراین پیشنهاد می کنیم در صورتی که به صورت منفی خودگویی انجام می دهید، راه های زیر را برای غلبه با آن انجام دهید.

به صدای درونی خود گوش دهید

ممکن است برای شما پیش آمده باشد که در مکانی قرار گرفته باشید که بدون داشتن دلیل خاصی به شما انرژی منفی و حس بدی وارد کند. این انرژی منفی در واقع همان واگویه منفی است که خودتان باعث آن هستید. بنابراین توصیه می شود که به فضا و ندای درونی خود بیشتر دقت کنید و به خود آرامش دهید و شرایط اطراف را به خوبی بررسی کنید تا بتوانید خود را قانع کنید که مشکل خاصی وجود ندارد و حس شما بی بنیان است.

پذیرفتن این امر که خود گویی شما اشتباه و بی اساس است

در برخی موارد افراد به دلیل داشتن مشکلات زیاد در زندگیشان خودگویی منفی دارند، که این امر طبیعی است. اما برخی دیگر از افراد بدون دلیل خاصی از جملات با بار منفی در صحبت با خودشان استفاده  می کنند و یا با داشتن اندک مشکلی، چنان آن را بزرگ می کنند که باعث می شود مکالمات نا امید کننده با ندای درونی خود داشته باشند. در این مواقع توصیه می شود به صورت منطقی با مشکل خود مواجه شوید و سعی کنید با تعقل تشخیص بدهید که گفت و گوی منفی با خودتان به صورت منطقی منفی است یا اینکه کاذب و بی معنی است.

نیمه پر لیوان را ببینید

بسیاری از افراد فقط جوانب منفی یک موقعیت را در نظر می‌گیرند و این امر سبب می شود که واگویه منفی با خود داشته باشند. بنابراین در هر شرایطی سعی کنید علاوه بر جنبه های منفی، جنبه های مثبت یک رویداد را هم در نظر بگیرید تا دچار افکار منفی و در نهایت خودگویی منفی نشوید.

غیر منطقی خود را مقصر ندانید.

خیلی از افراد زمانی که رویدادی اتفاق می افتد همه چیز را به پای خود می نویسند و خود را مقصر می دانند. در صورتی که با داشتن نگرشی منطقی و بررسی همه جانبه ممکن است عامل های دیگری هم سبب ایجاد آن اتفاق باشند. بنابراین در صورت رخداد حادثه ای دید منطقی داشته باشید و یک جانبه خود را مقصر نپندارید.

خود را درگیر مسائلی که هنوز رخ نداده است، نکنید.

یک نوع خودگویی که وجود دارد ترس از چیزی است که هنوز اتفاق نیفتاده است. بسیاری از افراد هنگامی که تصمیم دارند کاری را شروع کنند، ترس از شکست و عدم موفقیت دارند. در صورتی که مصمم به انجام کاری هستید سعی کنید بر روی بهتر انجام شدن آن کار تمرکز کنید و هر آن چه که در حاشیه کار است را رها کنید.

کلام آخر

واگویه منفی در صورتی که شدت بالایی داشته باشد می تواند به افسردگی و شکست در زندگی  ختم  شود. بنابراین اگر دچار این عارضه هستید و خود نمی توانید به تنهایی آن را کنترل کنید با مراجعه  به مراکز روانشناسی و انجام مشاوره با بهترین روانشناس به غلبه با خودگویی منفی بپردازید.

معرفی ویژگی های یک روانشناس خوب

وسواس فکری نمیذاره خوب درس بخوانم

اختلالات روانی انواع مختلفی دارد که وسواس فکری یکی از این اختلالات روانی به حساب می آید. وسواس های فکری می تواند باعث شود اختلالات و مشکلاتی در زندگی شخص ایجاد شود، مثلا ممکن است به گونه ای باشد که موجب شود تا شخص در مطالعه و هنگام درس خواندن دچار مشکل شود، که به این اختلال، وسواس مطالعاتی گفته می شود. روش های مختلفی برای کنترل وسواس مطالعاتی وجود دارد. بنابراین توصیه می کنیم با ما همراه باشید که علاوه بر معرفی وسواس مطالعاتی به روش های کنترل آن بپردازیم.

وسواس فکری در مطالعه به چه منظور است؟

طبق نظریه ها و گفته های روانشناسان، وسواس به دو نوع فکری و عملی تقسیم می شود. وسواس در تمیزی، وسواس در چیدمان وسایل و.. نمونه هایی از وسواس عملی به حساب می آید. در طرفی دیگر گاهی اوقات افکار، احساسات و تصاویر ناخوشایندی که نمی‌خواهیم به آن‌ها فکر کنیم در ذهن ما بارها و بارها تکرار می‌شوند که ای امر سبب ایجاد وسواس فکری می شود. وسواس فکری می تواند بر روی فعالیت های زندگی تاثیر بگذارد که داشتن وسواس فکری در هنگام مطالعه و درس خواندن نمونه ای از اثر گذاری این اختلال روانی به حساب می آید.

هنگامی که شخصی دچار وسواس مطالعاتی شود نمی تواند تمرکز کاملی بر کل محتوای مطالعاتی و کل متون درسی خود کند، چرا که شخص در این هنگام ممکن است  بر روی یک پاراگراف توقف کند تا مطمئن شود آن را به‌خوبی یاد گرفته‌ است و حتی زمانی که می‌خواهد از پارگراف رد شود از خود  می‌پرسد آیا واقعاً درس را فهمیده است؟، که این تردید در یادگیری باعث می شود فرآیند خواندن مجدد یک جمله یا پاراگراف بارها و بارها و در درس‌های مختلف تکرار شود، بنابراین شخص در هنگام درس خواندن در قسمتی از محتوای درسی فکوس می کند و از یادگیری سایر محتوا باز می ماند. به طور کلی می توان گفت این وسواس می تواند آسیب‌های جدی به درس خواندن افراد وارد کندکه در ادامه به آن ها می پردازیم.

وسواس فکری در مطالعه سبب وسواس مطالعاتی می شود

انواع وسواس مطالعاتی

وسواس مطالعاتی را می توان به دسته های مختلفی تقسیم بندی کرد که شامل موارد زیر می شود:

  • بازگشت به عقب
  • عدم مدیریت زمان
  • وسواس ناشی از عدم تمرکز در مطالعه
  • سرعت پایین مطالعه

بازگشت به عقب

در این نوع از وسواس مطالعاتی شخص حس می کند متنی را که خوانده است خوب یاد نگرفته و مجدد شروع به خواندن آن می کند. هنگامی که این مجدد خوانی بار ها تکرار شود، به اصطلاح گفته می شود که فرد دچار وسواس مطالعاتی از نوع بازگشت به عقب یا دوباره خوانی شده است.

عدم مدیریت زمان

این نوع از وسواس مطالعاتی زمانی رخ می دهد که شخص فکر می کند زمان کمی را برای مطالعه دارد. بنابراین دچار استرس می شود و نمی تواند بر روی درس خواندن تمرکز کند و یا ممکن است، فکر کند زمان زیادی را برای مطالعه دارد که این امر موجب می شود در دام دوباره خوانی بیفتد و یا با وسواس کار خود را انجام ‌دهد.

وسواس ناشی از عدم تمرکز در مطالعه

عدم داشتن تمرکز در هرکاری سبب می شود که شخص دجار پرش ذهنی شود که این امر بدین معنا ست که ذهن افراد به دلیل نداشتن تمرکز از جایی به جای دیگر می پرد. پرش ذهنی در هنگام درس خواندن باعث می شود محتوای خوانده شده را نتوان درک کرد.

سرعت پایین مطالعه

کند خوانی در مطالعه دروس باعث می شود که شخص دچار وسواس مطالعاتی شود چرا که وقتی فرد کلمه به کلمه و بسیار آرام، کند خوانی می کند، درک خوبی از جمله ای که خوانده پیدا نمی کند. این امر به دلیل گرفتن وقت زیاد و درنتیجه کمبود پیدا کردن در ساعات مطالعتی، باعث ایجاد استرس و عدم تمرکز در مطالعه  می شود که زمینه ایجاد وسواس مطالعاتی را فراهم می کند.

آسیب‌های وسواس در مطالعه و درس خواندن

همان طور که پیش از این گفته شد هر نوع وسواسی می تواند عواقبی را با خود به همراه داشته باشد. از این رو وسواس فکری در مطالعه علاوه بر اینکه سبب می شود فرد از اتمام کل محتوا درسی باز بماند و دچار استرس شود، می تواند آسیب های جدی دیگری  را نیز به دنبال داشته باشد که عموما این آسیب ها شامل موارد زیر می شود:

  • بردن زمان زیاد برای مطالعه بخشی از محتوا درسی و در نتیجه کمبود وقت در هنگام مطالعه و آزمون
  • عدم اتمام کل متون درسی و در نتیجه ایجاد استرس به خاطر ترس تمام نکردن دروس
  • از بین رفتن امید و انگیزه برای س خواند در پی ایجاد استرس و…
  • وارد شدن فشار زیاد بر روی دانش‌آموز برای اتمام دروس در ماه‌های آخر
  • افت تحصیلی به دلیل 4 مورد بالا

دلایل و نشانه های مبتلا شدن به وسواس مطالعاتی

عامل های متفاوتی می تواند بر ایجاد وسواس مطالعتی تاثیر بگذار که عبارت اند از:

  • عدم انتخاب درست کتاب و برنامه ریزی نداشتن
  • کند خوانی و عدم کنترل وقت
  • درگیری های فکری زندگی
  • دراز کشیدن هنگام مطالعه و یا عدم داشتن خواب کافی
  • توجه زیاد به خواندن جزئیات و یا ترس از فراموشی

همچنین وسواس مطالعاتی با نشانه هایی همراه است که شامل موارد زیر می شود:

  • داشتن نگران در مورد اتمام کل متون درسی
  • نگرانی در مورد کم آوردن زمان برای خواندن
  • نشستن در جای خاص و یا قرار گرفتن در حالت خاصی از نشستن
  • ایجاد وسواس عملی در چیدمان لواز التحریر
  • ایجاد افکاری مبنی بر متوجه نشدن متون درسی

چگونه وسواس مطالعاتی را از بین ببریم؟

خوشبختانه این نوع از وسواس فکری را می توان به راحتی کنترل و درمان کرد. اگر شخصی احساس می کند دچار وسواس مطالعاتی شده است توصیه می شود که قبل از شروع به مطالعه، زمان تعیین کند و در این زمان، مطالعه مبحث مورد نظر را تمام کند. همچنین پیشنهاد می شود با داشتن برنامه ریزی مناسب و یادگیری روش ها و تکنیک های تند خوانی، به کنترل استرس خود بپردازید. افزایش تمرکز و جلوگیری از پرش ذهنی از دیگر راه های کنترل این نوع وسواس می باشد.

دیگر راه های درمان وسواس مطالعاتی شامل موارد زیر می شود:

  • خلاصه نویسی برای مرور مجدد و جلوگیری از خواندن مجدد کل متون
  • خواندن تنها بخشی که فراموش شده نه کل محتوا، در صورت فراموش شدن متن
  • تکیه بر یادگیری مفهومی به جای حفظ  خط به خط متون
  • تمرکز به مطالب مهم و نه جزئیات

در مواقعی نیز مشاهده شده است که فرد دارای وسواس مطالعاتی شدیدی است که نمی تواند خود به تنهایی آن را کنترل کند بنابراین توصیه می شود با مراجعه به بهترین روانشناس به درمان آن بپردازید تا از لحاظ فکری آسوده خاطر شوید و از هرگونه آسیب های ناشی از این وسواس در امان بمانید.

بیش فعالی

برخی کودکان در طول زندگی خود ممکن اند دچار برخی اختلال ها شوند که می توان با مراجعه به متخصص و روانشناس کودک آن ها را کنترل و درمان کرد. شایع ترین اختلالی که امروزه کودکان با آن رو به رو می شوند، بیش فعالی است. بسیاری از والدین بر این باورند که بیش فعالی یک بیماری است اما لازم به ذکر است که این باور غلط است و بیش فعالی تنها یک اختلال است که قابل کنترل و درمان است. در این مقاله قصد داریم اطلاعات کامل تری در رابطه با بیش فعالی و روش های درمانی آن در اختیار شما بگذاریم. با ما همراه باشید.

بیش فعالی چیست؟

علائم تشخیص بیش فعالی چیست؟در چه سنینی بیش فعالی اتفاق می افتد و آیا فقط در کودکان وجود دارد؟در ادامه مقاله بعد های مهمی از بیش فعالی و همچنین علائم افرادی که بیش فعالی دارند ، توضیح داده شده است تا در صورت مشاهده هر گونه ازعلائم و شواهد سریعا به بهترین دکتر برای بیش فعالی مراجعه کنید.در ادامه مطلب نحوه درمان بیش فعالی با استفاده از نوروفیدبک توضیح داده خواهد شد.

اختلال بیش فعالی یا ADHD یکی از رایج ترین اختلالات رفتاری در دوران کودکی است کودکانی که به این اختلال گرفتار هستند معمولا جنبش و تحرک بالایی دارند که این موضوع مشکلات زیادی را برای کودکان و والدین و همچنین معلمان به وجود می آورد. یادگیری این کودکان بسیار آهسته و آرام است و چون همه انرژی خودشان را صرف بازی و تحرک می کنند دیگر توان انجام تکالیف و کارهایی که به آن ها سپرده می شود را ندارند همچنین این کودکان قادر نیستند زمان زیادی را روی یک مسئله تمرکز کنند و در حقیقت تمرکزشان از بین می رود. این اختلال با نقص در توجه و تمرکز، جنبش بیش از اندازه، رفتار و حرکات تکانشی و ترکیبی از این موارد همراه است.

کودکان مبتلا به بیش فعالی

تعداد زیادی از این کودکان ممکن است یک یا چند اختلال رفتاری دیگر مثل افسردگی، اختلال دو قطبی را داشته باشند که باید هر چه سریعتر شناسایی شده و مورد درمان قرار بگیرند در غیر اینصورت ممکن است پیامدهای بسیار خطرناکی به دنبال داشته باشد.
امکان مشاهده این اختلال در کودکان کمتر است و بین 2 تا 10 درصد کودکان با این اختلال درگیر هستند.

بیش فعالی در بزرگسالان

لازم است بدانید که تنها کودکان به این اختلال مبتلا نمی شوند بلکه احتمال بروز آن در بزرگسالان هم وجود دارد. البته باید بدانید که این اختلال از کودکی در فرد باقی می ماند و علائم آن همچنان در بزرگسالی نمایان می شود. میزان شدت بیش فعالی در بزرگسالان کمتر از کودکان است به عبارتی با بالا رفتن سن میزان شدت آن کاهش می یابد.

درمان بیش فعالی در بزرگسالان

روش های مختلفی برای درمان این اختلال در بزرگسالان وجود دارد که برخی از رایج ترین آن ها عبارت است از:

روان درمانی

به کمک روان درمانی می توان موارد زیر را کنترل کرد:

  • می توان به کمک آن نظم درستی به کارهای شخصی فرد بخشید.
  • می توان میزان استرس و اضطراب را در شخص کاهش دهد.
  • می توان وظایف مهم فرد را مشخص کرد تا بهتر بتواند به آن ها عمل کند.

مصرف دارو

مصرف برخی دارو ها می تواند این اختلال در بزرگسالان را کنترل و درمان کرد. اما باید توجه داشت مصرف این داروها باید تحت نظر متخصص صورت گیرد. برخی از رایج ترین آن ها شامل موارد زیر می شود:

  • متیل فنیدیت
  • دکسامفتامین
  • اتوموکستین

مصرف این داور ها ممکن است عوارض جانبی برای فرد به همراه داشته باشد که روانپزشک با توجه به شرایط و میزان شدت این اختلال برای بیمار تجویز می کند. به عنوان مثال مصرف دو دارو اول ذکر شده ممکن است عوارضی چون کاهش وزن و روانپریشی به همراه داشته باشد و در داروی سوم عوارضی مانند اسهال و دل پیچه داشته باشد.

بیش فعالی

علل بیش فعالی

این اختلال در کودکان بر اثر دلایل مخصوصی به وجود می آید که برخی از رایج ترین آن ها عبارتند از:

  • آسیب های مغزی
  • مصرف بیش از اندازه برخی مواد غذایی که دارای قند هستند
  • تماشای زیاد تلویزیون
  • وجود برخی عوامل اجتماعی و محیطی
  • ژنتیک
  • مصرف بیش از اندازه مشروبات الکلی توسط مادر در دوران بارداری
  • استعمال دخانیات در دوران بارداری توسط مادر
  • زایمان زودرس
  • قرار گرفتن در محیط هایی که آلودگی هوا به میزان زیادی دیده می شود.

بعد های بیش فعالی

این اختلال دو بعد متفاوت دارد و ترکیب این دو بعد این اختلال را می سازد.

بعد اول بیش فعالی

اولین بعد این اختلال، هایپر بودن است. این گروه از بچه ها فعالیت و تحرک بدنی زیادی دارند و بدون وقفه و همیشه در حال راه رفتن هستند ولی در تمرکز همانند سایر بچه ها هستند و مشکلی ندارند، بی قراری حرکتی داشته و  پاهایشان را تکان می دهند یا با دست هایشان فعالیت می کنند. این کودکان قادر نیستند برای مدت طولانی یک جا بنشینند و کم طاقت هستند.
کودکان ممکن است صرفا این ویژگی را داشته باشند اما به لحاظ تمرکز و توجه، عملکرد خوب و بالایی را نشان دهند در این صورت این کودکان صرفا بیش فعالی دارند یا HAD هستند.

بعد دوم بیش فعالی

بعد دوم ADHD ها هستند یعنی جنبش و جوش و فعالیت آنها مانند یک کودک عادی می باشد ولی در توجه و تمرکز مشکل دارند این کودکان به نابغه های کودن نیز معروف هستند. به دلیل عدم توجه و تمرکز، بی دقتی، داشتن ذهن جهنده و فراموش کار با مشکلات و خطاهای بسیاری مواجه می شوند و وسایل خود را به صورت عمدی و غیر عمدی گم می کنند و قادر نیستند بیش از چند دقیقه روی یک موضوع خاص تمرکز کنند، به صحبت های دیگران توجه نکرده و صرفا تظاهر به گوش دادن صحبت دیگران می کند و سرشان را تکان می دهند.

بیش فعالی در بین کودکان به چه میزان شایع است؟

این اختلال اغلب در کودکان باید شرایط زیر شایع است.

  • پسرها بیشتر به این اختلال مبتلا می شوند.
  • با توجه به بررسی های انجام شده اغلب این اختلال در سنین 7 تا 9 سالگی خود را نشان می دهد.

عکس العمل کودکان بیش فعال

عکس العمل ها و واکنش های خیلی سریع دارند و با کمترین تحریک حس تمرکزشان مختل می شود قادر به برنامه ریزی و سازماندهی مسائل خود نیستند و از دستورات پیروی نمی کنند.

سن بیش فعالی

علائم و نشانه های بیش فعالی معمولا قبل از سن شروع مدرسه آشکار می شود. این کودکان معمولا تا 5 سال این اختلال را دارند. غالبا این علائم بین سن 12 تا 20 سالگی کاهش پیدا می کند و یا به کلی از بین می رود ولی 15 تا 20 درصد افراد تا سنین بزرگسالی هم این اختلال را به همراه دارند.

علائم بیش فعالی

این بیماری علائم مختلف و بسیاری دارد که برخی از مهم ترین و رایج ترین آن ها شامل موارد زیر می شود:

  • برای تشخیص این اختلال باید بین 6 تا 9 ماه علائم این بیماری را به صورت مداوم داشته باشند.
  • دقت ،توجه و تمرکز پایینی داشته باشند.
  • جنبش و تحرک آنها بیش از سایر کودکان است.
  • رفتارهایی که بدون هیچ پیش زمینه ای انجام شود و کاملا ناگهانی هستند.
  • به هنگام انجام کارهای خودشون تحرک زیادی دارند و بدون توجه و دقت آنها را انجام می دهند.
  • برای انجام تکالیف و وظایف خودشان تلاش ذهنی نمی کنند چون تمرکز ندارند.
  • وسایل شخصی خود را مکرر گم می کنند.
  • بی قرار هستند و گفتگوی بزرگترهای خود را به صورت مکرر قطع می کنند.
  • پیش از آنکه که جمله سوال کننده تموم شود شروع به پاسخ دادن می کنند.
  • پرحرف هستند در انجام کارها صبر و تحمل ندارند.
  • عصبی، حساس و پرخاشگر هستند.
  • بازی دیگر کودکان را بهم میزنند یا آنها را هل می دهند یا درگیری ایجاد می کنند.
  • برقراری ارتباطات اجتماعی برایشان بسیار سخت است و مهارت لازم را ندارند.
  • مدام از این شاخه به آن شاخه می پرنند.
  • خیال باف و حواس پرت هستند.
  • کارها و وظایف خود را به صورت نیمه کاره رها می کنند.

روش های کنترل و جلوگیری از بروز بیش فعالی

با رعایت نکات زیر می توانید از بروز این اختلال در کودکان خود جلوگیری کنید.

  • محدود کردن زمان استفاده از تلویزیون
  • رعایت از یک رژیم غذایی سالم و مناسب
  • شرکت کردن در فعالیت های جسمی به صورت روزانه
  • تنظیم ساعت خواب

تشخیص بیش فعالی

روش های مختلفی برای تشخصیص این اختلال در کودکان وجود دارد که مهم ترین آن معاینه توسط بهترین روانشناس کودک است. در صورت مشاهده هر علائم مشکوکی در بالا به آن اشاره شده است باید کودک خود را نزد مشاور کودک ببرید. روش های دیگری هم برای تشخیص آن وجود دارد که رایج ترین آن عبارت است از:

  • انجام برخی آزمایش های شنوایی
  • انجام برخی آزمایش های بینایی

درمان بیش فعالی با نوروفیدبک

نوروفیدبک یک روش درمانی مناسب برای انواع اختلالات روانپزشکی و سوء مصرف مواد می باشد، تحقیقات بسیاری درباره نورفیدبک برای استفاده از آن برای اختلال کمبود توجه و بیش فعالی ارزیابی شده است. اگر چه بعضی اوقات نوروفیدبک را به فیزیوتراپی برای مغز تشبیه می کنند، در واقع نوروفیدبک نوعی بیوفیدبک است.

درمان بیش فعالی با نوروفیدبک

هدف از نوروفیدبک برای درمان بیش فعالی

هدف آن است که به یک بیمار کمک کنیم تا یادبگیرد که چگونه یک عملکرد فیزیولوژیکی ناخودآگاه را کنترل کند، به صورتی که فرد در آن می آموزد رفتار را براساس پاداش و پیادمهای دیگر اصلاح نماید. همانطور که گفته شد درباره تاثیرنوروفیدبک در بیش فعالی، تحقیقات بسیاری شده است که نتایج آن بسیار امیدوارکننده است.امواج مغزی از نظر اندازه و فرکانس متفاوت هستند، برخی مطالعات گزارش داده اند، 80 درصد افراد مبتلا به بیش فعالی نسب بیشتری از امواج تتا و به امواج بتا را تولید می کند.

در روش نوروفیدبک که بیشتر در درمان بیش فعالی کاربرد دارد، یک درمانگر با یک بیمار همکاری می کند تا ضمن افزایش امواج بتا، فعالیت موج تتا را کاهش می دهد، که این امر باعث بهبود بیش فعالی می شود.

باتوجه به علائم و توضیحاتی که درباره بیش فعالی داده شد، در صورت بروز علائم در کودکانمان به هیچ وجه نگرانی به خود راه نداده و درمان را در اولین فرصت انجام دهید و به بهترین روانشناس برای بیش فعالی مراجعه کنید.

انواع، علائم و روش‌های درمان اختلال خوردن

برخی از افراد ممکن است اختلال خوردن را با بی اشتهایی، پرخوری، ضعف و.. اشتباه بگیرند، اما در واقع این یک اختلال روانی جدی است. این اختلال عوارض جانبی جدی دارد و می تواند از نظر جسمی، روانی و اجتماعی افراد تاثیر بگذارد و عواقب تحدید آمیزی داشته باشد. بنابراین باید سریع تر این اختلال را شناسایی کرده و به دنبال درمان آن باشیم. در این مقاله تصمیم داریم اطلاعات کامل تری در رابطه با اختلال خوردن در اختیار شما بگذاریم. با ما همراه باشید.

اختلال خوردن چیست؟

کارشناسان و روانشناسان معتقدند، اختلالات خوردن بر اثر عوامل گوناگونی ایجاد می شود که یکی از مهم ترین آن ها ژنتیک است، به طوری که در دو قلو ها،اگر یکی از آن ها، اختلال خوردن داشته باشد، دیگری به احتمال 50درصد ابتلا به اختلال خوردن خواهد شد. علل دیگری که برای اختلال خوردن مطرح می شود، می توان: کمبود تغذیه، تصورات منفی از آناتومی بدن، عزت نفس ضعیف و…نام برد.

اختلال خوردن

اختلال خوردن از انواع اختلالت پیچیده ای است که تحت تاثیر جنبه های مختلفی ایجاد می شود. این اختلال یک نوع اختلال روانی است که طیف وسیعی از شرایط و عادت های غذایی غیر طبیعی را در فرد به وجود می آورد و ممکن است منجربه مرگ شود. مانند: وسواس در غذا خوردن، وسواس در وزن و شکل بدن و…

چه افرادی در معرض اختلال خوردن قرار می گیرند؟

در ابتدا لازم است بدانیم که چه افرادی بیشتر در معرض اختلال خوردن هستند؟ با توجه به بررسی ها و تحقیقات انجام شده احتمال ابتلا به این بیماری در خانم ها به ویژه در سنین جوانی و بزرگسالی بیشتر است. اما باید بدانیم که هر شخصی با هر ویژگی و شرایطی ممکن است دچار این اختلال شود. اغلب افرادی که با ناهنجاری های روانی و اجتماعی رو به رو هستند به این بیماری مبتلا می شوند. در حالت کلی افرادی که دارای شرایط زیر هستند در معرض بروز این بیماری هستند:

  • افرادی که به مصرف نوشیدنی های الکلی اعتیاد دارند.
  • افرادی که مبتلا به افسردگی هستند.
  • افرادی که مواد مخدر مصرف می کنند.
  • افرادی که از یک رژیم غذایی ناسالم پیروی می کنند.
  • افرادی که اغلب در محیط های پر استرس هستند.
  • افرادی که دارای شغل های پر استرس هستند مانند مدلینگ ها، ورزشکارانی که در مسابقات شرکت می کنند.

علائم اختلال خوردن

این بیماری دارای علائم مخصوص خود است که اگر با این علائم رو به رو شدید چه در خود چه در خانواده و آشنایان توصیه می شود در اسرع وقت به بهترین روانشناس مراجعه کنید یا آن شخص را به روانشناس ببرید. برخی از این علائم عبارتند از:

علائم اختلال خوردن
  • غذا خوردن پنهانی
  • داشتن احساس گناه در برابر مصرف غذا
  • ایجاد وسواس شدید بر مصرف غذاهای سالم
  • نخوردن غذا برای چندین وعده پشت سر هم
  • چک و مقایسه مداوم خود در برابر آینه
  • به صورت مداوم صحبت کردن در رابطه با اضافه و کاهش وزن

تفاوت پرخوردی و اختلال خوردن در چیست؟

پرخوردی و اختلال خوردن باهم تفات دارند و نمی توان به یک چشم به هرکدام آن ها نگاه کرد. ممکن است برای یک مدت زمان مشخصی فرد دست به پرخوردی بزند که این مورد تنها پرخوری است و با گذشت زمان بهبود می یاید و فرد اصراری برای غذا خوردن ندارد اما افرادی که به اختلال خوردن مبتلا هستند این احساس ضعف را به صورت مداوم همراه خود دارند.

اختلال خوردن در چه سنی رایج است؟

اختلالات خوردن در هر سنی می تواند زندگی را تحت تاثیر قرار دهد اما بیشتر در زنان جوان این اختلال مشاهده شده است.

انواع اختلال خوردن

انواع اختلال خوردن وجود دارد که شناخته شده ترین آن ها:

انواع اختلال خوردن
  • بی اشتهایی عصبی
  • بولیمیا نروزا
  • اختلال خورد و خوراک
  • اختلال پایکا
  • اختلال نشخوار
  • اختلال اجتناب و بدغذایی
  • پر اشتهایی عصبی

اختلالات دیگری نیز وجود دارد که در زیر دسته بندی این اختلالات بیان شده است:

  • دسته ی اول افرادی هستند که برای کنترل وزن، بیش از حد ورزش کرده وغذا نمی خورند.
  • افرادی نیز هتسند که پس از بیدارشدن از خواب تمایل دارند بیش از حد غذا بخورند.
  • گروه آخر افرادی هستند که به علت های گوناگون در غذا خوردن اختلال دارند.
  • دسته ای در انواع اختلالت خوردن وجود دارد که به آن ارتورکسیا می گویند و این افراد، وسواس زیادی به تغذیه سالم دارند به صورتی که زندگی آن ها دچار اختلال می شود.

بی اشتهایی عصبی

برخی افراد هستند که در زمان استرس یا اضطراب خود دچار یک اختلال به اسم بی اشتهایی عصبی می شوند. این افراد شرایط زیر را دارند:

  • بی اشتهایی بی دلیل پیدا می کنند و با توجه به سن و قدشان دچار کمبود وزن چشم گیری می شوند.
  • این افراد حلت عصبی و ترس ناشناخته ای نسبت به اضافه وزن پیدا می کنند و راه های سختی را برای جلوگیری از آن را پیش می گیرند.
  • اغلب این افراد قبول نمی کنند که دچار کمبود وزن هستند و دائما در حال انکار این موضوع هستند.

پر اشتهایی عصبی

یک نوع اختلال دیگری نیز وجود دارد به نام پر اشتهایی عصبی. در این حالت افراد در زمان پر استرس و عصبی خود احساس گشنگی کاذب می کنند و دائما در حال خوردن می باشند. شرایط این افراد شامل موارد زیر می شود:

  • اغلب بر میزان غذایی که مصرف می کنند کنترل ندارند و حجم غذایی که می خورند گاهی به اندازه ای است که بیشتر حجم معده را اشغال می کند.
  • این افراد برای جلوگیری از اضافه وزن گاهی دست به کارهایی می زنند تا مواد غذایی که نصرف کرده اند را تخلیه کنند مانند استفراغ، استفاده از ملین یا انجام ورزش بی از حد
  • نسبت به اضافه وزن تحت استرس زیاد قرار می گیرند.

درمان اختلال خوردن

به علت پیچیدگی که اختلال خوردن دارد، برای درمان آن نیاز است به یک متخصص و یا یک روانشناس خوب مراجعه کرده تا بتواند ابتدا علت راشناسایی کرده و راه درمانی مناسب را برگزیند. اما روش های مختلفی برای درمان این اختلال وجود دارد که در ادامه چند مورد آن را بیان کرده ایم:

  • رویکرد مراقبت قدم به قدم
  • کمک بیمار به خود
  • رفتار درمانی شناختی (CBT)
  • درمان ب اساس خانواده (FBT)
  • درمان هفتگی به صورت سرپایی
  • درمان فشرده

درمان پانیک

وقتی ناگهان احساس ترس زیادی بکنید که هیچ دلیلی نداشته باشد دچار پانیک شده اید. ممکن است علایم فیزیکی چون تپش قلب، تنفس سخت و عرق کردن را هم تجربه کنید. حمله به این صورت است که در کمتر از چند دقیقه این ترس و حشت به اوج خود می رسد.

پانیک چیست؟

بسیاری از ما طی زندگی ممکن است دچار پانیک اتک شویم، این بخش های کوتاه زندگی ممکن است هیچ آسیبی به ما نرسانند اما برای برخی از افراد این حالت مدام تکرار می شود. حمله های پانیک معمولا با نگرانی زیاد درباره حمله های آینده یا تغییرات شدید رفتاری همراه است که هنگام حمله ممکن است بیشتر هم شود. حمله های پانیک معمولا بین افرادی که 20 تا 24 سال دارند دیده می شود.

پانیک اتک چه حسی دارد؟

پانیک اتک به این ترتیب است که ناگهان بدون هیچ هشداری ترس زیادی احساس می شود. هر حمله ممکن است 5 تا 20 دقیقه طول بکشد. در موارد نادر ممکن است این علایم تا یک ساعت هم طول بکشد. این تجربه برای هر کسی به یک شکل است و علایم آن فرق می کند.

معمولا زمان حمله این احساسات گزارش شده اند: تپش قلب، تنگی نفس، احساس خفگی، گیجی، سبکی سر، تهوع، عرق یا لرز، تغییر وضعیت ذهنی و توهم، بی حسی دست ها و پاها، درد سینه، ترس از مرگ.

پانیک قابل درمان است

اگر فکر می کنید کسانی دچار پانیک اتک شده اند می توانید به این شکل به آنها کمک کنید:

  • از آن ها بپرسید چه کاری از شما بر می آید،
  • به آن ها اطمینان دهید که این حمله تا چند دقیقه دیگر تمام خواهد شد،
  • آن ها را برای تنفس عمیق و آرام تشویق کنید،
  • علایم آن ها را کوچک نشمرید،
  • اگر قبلا هم دچار پانیک اتک شده اند بپرسید چه چیزی آرامشان کرده است،
  • اگر نمی توانید آرامشان کنید و مدام حالشان بدتر می شود، آن ها را به سرعت نزد یک پزشک ببرید.
درمان پانیک

اگر دچار پانیک اتک های مکررمی شوید ممکن است به سمت افسردگی، ترس از مکان های شلوغ و یا سوء مصرف مواد کشیده شوید. اگر پانیک شما تکرار می شود هر چه سریعتر با یک پزشک ملاقات داشته باشید و درمان را شروع کنید.

درمان پانیک

پزشکان معمولا موارد پانیک اتک را با روان درمانی و دارو یا هر دو در کنار هم درمان می کنند. هر کدام از این شیوه ها که انتخاب شوند، برای ظاهر شدن علایم درمان نیاز به گذشت زمان دارند پس باید صبور باشید. وقتی افراد درمان خود را شروع می کنند بیشترشان حس بهتری دارند و مشکلشان تا حد زیادی برطرف می شود.

درمان پانیک

گام اول

تپش قلب یا ناراحتی که زمان حمله حس می شود ممکن است شبیه بیماری های دیگر مثل بیماری های قلبی باشد. معمولا پزشک برای تشخیص از آزمایش کامل فیزیکی استفاده می کند تا مطمئن شود علایم شما بخاطر بیماری های دیگر نیست. اگر هیچ بیماری دیگری تشخیص داده نشد پزشک شما را نزد روانشناس یا روانپزشک می فرستد تا با آنها صحبت کنید. به این ترتیب مشکل شناسایی می شود. زمانی که فردی مکررا دچار پانیک می شود به این عارضه بیماریپانیک گفته می شود.

مشاوره

درمان معمولا با مشاوره درمانی شروع می شود. شما و یک مشاور خوب صحبت می کنید و او به شما در درک بیماری پانیک و شکل مدیریت آن کمک می کند.درمان شما با شناخت عوامل محیطی، افکار و احساساتی که باعث حمله می شوند، ادامه پیدا می کند. وقتی شما بدانید چه عواملی باعث بروز حمله می شوند، این محرک ها کمتر می توانند برای شما مشکل ایجاد کنند.

مشاوره ها به شما کمک می کند بفهمید که این حمله های فیزیکی آسیبی به شما نمی رسانند. با درمانگر خود به شکلی ایمن و گام به گام به سوی درمان پیش می روید تا زمانی که بتوانید حمله ها را متوقف کنید.

باید تکنیک های آرام سازی را هم یاد بگیرید تا بتوانید در زمان حمله بیشتر به خودتان کمک کنید. اگه بتوانید تنفستان را کنترل کنید پانیک اتک اثر کمتری خواهد داشت و احتمال بروز حمله بعدی هم کمتر می شود. باید روازنه این تمرین ها را تکرار کنید تا بهتر شوید.

درمان

شاید پزشک شما در گام اول تصمیم بگیرد که از دارو هم باید استفاده کنید تا حالتان بهتر شود. داروهایی که تجویز می شوند عبارتند از:

  • داروهای ضد افسردگی که اولین انتخاب برای کاهش احتمال پانیک اتک های بعدی هستند.
  • داروهای ضد اضطراب مثل بنزودیازپین که برای افرادی تجویز می شود که سوء مصرف مواد هم دارند.

شاید لازم باشد چند دارو را امتحان کنید تا متناسب ترین دارو با شرایط خود را پیدا کنید.

راه های کمکی دیگر

علاوه بر درمان دارویی ممکن است بتوانید با انجام کارهای دیگری به خودتان کمک کنید.

  • یوگا یا تنفس عمیق بدن شما را آرام و استرس را کاهش می دهد،
  • ورزش به شما کمک می کند تا ذهنی آرامتر داشته باشید و عوارض جانبی دارو مثل افزایش وزن را کمتر کنید،
  • نوشیدنی الکلی، کافئین و سیگار و استفاده از مواد مخدر را قطع کنید،
  • به اندازه کافی بخوابید تا طی روز گیج نباشید،

تحقیقات نشان می دهند که طب سوزنی ممکن است تاثیر مثبت داشته باشد. هنوز تحقیق معتبری در مورد مکمل های غذایی انجام نشده و به نتایج قابل قبولی نرسیده است. حتما مکمل هایی که مصرف می کنید را با پزشک خود درمیان بگذارید تا مبادا عوارض جانبی آن ها بر داروهای مصرفی شما اثر سوء نداشته باشد.

پشتیبانی

وقتی برای بهتر شدن تلاش می کنید از اطرافیانتان کمک بگیرید. اگر به گروه های درمانی بپیوندید هم می توانید از کمک آن هایی که تجارب مشترکی با شما دارند استفاده کنید و هم به آن ها کمک کنید. همراهی خانواده و دوستان در جلسات درمانی می تواند تاثیر بسیار زیادی بر روند درمان شما داشته باشد. به همین ترتیب می توانید در انجام تکنیک های ریلکسی و دیگر مهارت ها از آنها کمک بگیرید.

اگر در خانواده یا دوستانتان کسی را دارید که دچار پانیک اتک است با او صبورانه رفتار کنید. هرگز این افراد را سرزنش یا قضاوت نکنید. علامت های استرس آنها را شناسایی کنید و وقتی نشانه هایی را می بینید سعی کنید تا این افراد را آرام کنید. اگر عزیزانتان دچار پانیک اتک هستد آرامش خود را حفظ کنید و هر کمکی از دست شما ساخته است برای آن ها انجام دهید.

صبور باشید

غلبه بر پانیک اتک زمان می برد. اگر جلسات درمان هفتگی دارید نتیجه گرفتن بین 10 تا 20 هفته طول می کشد و بعد از یکسال احساس بسیار بهتری خواهید داشت.

همه این نتایج به شکل بروز بیماری و برنامه درمانی که برای شما در نظر گرفته است بستگی دارد. به مرور زمان و با پیگیری حتما بهتر خواهید شد.

اختلال دو قطبی چیست؟

یکی مشکلاتی که ممکن است برای هر شخص به وجود آسد اختلال دو قطبی است. هر فردی در هر سنی می تواند به این اختلال مبتلا شود که عوارض و مشکلات خاص خود را به همراه دارد. اقدام به درمان این مشکل باید سریعا در صورت مشاهده علائم شروع شود. در این مقاله می خواهیم اطلاعاتی در رابطه با اختلال دو قطبی و علائمی که نشان دهنده ابتلا به آن است را در اختیار شما بگذاریم با ما همراه باشید.

اختلال دو قطبی چیست؟

 اختلال دو قطبی یک نوع بیماری روانی محسوب می شود که در این بیماری فرد با نوسانات خلقی شدید، تغییرات در سطح تمرکز و توانایی انجام کارها رو به رو می شود. افرادی که به بیماری اختلال دو قطبی نوع یک مبتلا هستند؛ دچار حالاتی بین افسردگی شدید و خوشحالی زیاد می شوند. به این بیماری از نوع یک شیدایی نیز می گویند.

در حالت کلی میزان علائم این بیماری در گستره ای از خفیف تا شدید قرار دارد. فرد ممکن است در لحظه بر اثر پیشامد های موجود دچار تغییر رفتار آنی شود اما این امر نشان دهنده بیماری روانی نیست. به همین خاطر تشخیص اختلال دو قطبی بسیار دشوار است. تشخیص این بیماری تنها توسط پزشک متخصص امکان پذیر است. اختلال دو قطبی نوع دو نسبت به نوع یک آن شایع تر است و میزان علائم آن کم تر در فرد بروز می کند.

خاتلال دو قطبی

انواع اختلال دو قطبی

اختلال دو قطبی دارای انواع مختلفی می باشد که در ادامه به انواع آن می پردازیم:

اختلال دو قطبی نوع یک

اختلال دو قطبی نوع 1 همان اختلال افسردگی مانیک است. این مشکل یک نوع خاص از بیماری روانی محسوب می شود. فردی که به این بیماری مبتلا می شود، تجربه ی شیدایی در یک دوره از زندگی خود را دارد. در این دوره بیمار انرژی بالا و رفتار های نامتعارف از خود نشان می دهد. احتمال بروز این بیماری در بسیاری از افراد وجود دارد، به طور مثال حدود 5/2 درصد از جمعیت ایالات متحده به این بیماری مبتلا هستند.

علائم اختلال دو قطبی نوع اول

این بیماری مانند سایر بیماری ها دارای علائمی است که با توجه به بروز آن ها باید به یک متخصص روانشناس خوب مراجعه کند.

برخی از علائم غیر طبیعی در این دوره عبارتند از:

  • ولخرجی
  • خود بزرگ پنداری
  • بیش فعالی
  • سوء مصرف دارو
  • سخنرانی با صدای بلند و بی وقفه
  • کاهش نیاز به خواب
  • بی قراری
  • عدم تمرکز
  • احساس سرخوشی
  • رفتارهای پر خطر
  • افزایش انرژی
  • پریدن ناگهانی از یک ایده به ایده دیگر
  • اختلال دو قطبی نوع 2: اختلال دو قطبی نوع 2 به هیپومانیک معروف است که شامل یک دوره افسردگی اساسی در فرد می شود. این بیماری حداقل 2 هفته در فرد به طول می انجامد. میزان شدت این اختلال نسبت به اختلال نوع 1 کمتر است و بیمار در این دوره نیاز به بستری شدن در بیمارستان را ندارد.

اختلال دو قطبی نوع دو

اختلال دو قطبی نوع دو جزو اختلالات روانپزشکی محسوب می شود. همچنین این نوع اختلال به اختلاق خلقی هم معروف است.در این نوع اختلال بیماری دو دوره را تجربه می کند. دوره اول دوره افسردگی و دوره دوم دوره هیپومانیک است. این نوع اختلال در فرد باعث به وجود آمدن پریشانی و ناراحتی مفرط می شود اما لازم است بدانید که این نوع اختلال که به نام خلق است شدت کمتری از اختلال توع یک دارد.

علائم اختلال دو قطبی نوع دوم

در اختلال دو قطبی نوع دو فرد دچار دوره های افسردگی می شود که این بیماری علائم خاص خود را دارد. علائم این نوع اختلال شامل:

  • کاهش نیاز به خواب
  • پر حرفی و پرش افکار
  • افزایش اعتماد به نفس به صورت غیر طبیعی
  • احساس تحریک پذیری زیاد
  • اختلال در توان تصمیم گیری
  • احساس بی قراری به میزان زیاد
  • افزایش سطح انرژی
  • درگیر شدن در فعالیت هایی که برای فرد عواقب خوبی ندارد.
  • ایجاد تغییرات در اشتها
  • احساس غمگینی در اکثر اوقات روز
  • احساس ناامیدی

علت اختلال دوقطبی چیست؟

در به وجود آمدن اختلال دو قطبی، عوامل بسیاری دخیل است مانند

  • ژنتیک
  • آسیب های اجتماعی
  • شرایط و محیط بیمار
  • ژنتیک بسیار مهم است اما ژن خاصی مربوط به اختلال دو قطبی نیست و اما بسیاری از ژن ها می توانند درگیر و مرتبط باشند.

زمانی که مغز انسان سالم باشد تمام اتصالات را حفظ می کند زیرا مغز مانند یک نقشه است و باید همه درکنار هم و متصل به هم کار کنند. اما فردی که اختلال دوقطبی دارد ، مغز اتصالات خراب را از بین می برد و شبکه مغز دیگرمانند قبل نبوده و نمی تواند مسیریابی کند، درنتیجه سیگنال ها سردرگم شده و ما رفتاری غیر عادی یا نامعقول ازفرد می بینیم و در نهایت مشکلات روانی، افسردگی، شیدایی و.. را خواهیم دید.

چه افرادی به اختلال دو قطبی مبتلا می شوند؟

اختلال دوقطبی معمولا در سنین 15 تا 20 سالگی رخ می هد و به ندرت در بالای 40 سالگی بروز می یابد. لازم است بدانید که اختلال دوقطب به دو صورت کلی بروز می کند، دوره شیدایی و دوره افسرگی

اختلال دو قطبی در کودکان

علائم کلی نشان دهنده ی اختلال دو قطبی

این بیماری در حالت کلی دارای علائم نشان دهنده خاصی می باشد که در ادامه به چند مورد مهم آن می پردازیم:

  • افسردگی: یکی از مهم ترین علائمی که یک فرد مبتلا به اختلال دو قطبی می تواند داشته باشد، افسردگی است. لازم است بدانید که تجویز داروی ضد افسردگی به تنهایی برای بیماری که به اختلال دو قطبی مبتلا است توصیه نمی شود، زیرا ممکن است احتمال ابتلا به شیدایی در فرد افزایش یابد.
  • مشکلات خواب: کم خوابی در فردی که استرس یا هیجان بالایی دارد امر طبیعی است. اما افرادی که به اختلال دو قطبی مبتلا هستند ممکن است تا چند روز خیلی کمتر از حد معمول بخوابند در صورتی که همچنان احساس انرژی کافی را داشته باشند. در بعضی موارد هم ممکن است افرادی که به یک فاز افسردگی مبتلا هستند بیشتر از حد معمول بخوابند.
  • داشتن اعتماد به نفس یک ویژگی مثبت است اما این ویژگی در مورد کسی که به بیماری اختلال دو قطبی مبتلا است می تواند باعث بروز برخی مشکلات مانند تصمیم گیری های اشتباه شود.
  • مشکل در تمرکز: عدم تمرکز، هواس پرتی و از کاری به کاری پریدن می تواند بخاطر استرس زیاد یا بلند پروازی باشد؛ اما اگر این بی تمرکزی به قدری باشد که فرد نتواند به کارهای خود برسد، احتمال بروز بیماری اختلال دو قطبی اقزایش می یابد.
  • تحریک پذیری عصبی غیر عادی و حساس بودن: این یکی از علائمی است که تشخیص آن بسیار دشوار است. به طور مثال ممکن است فردی در اتوبان در حال رانندگی باشد و بر اثر پیچیدن یک ماشین دیگر جلوی او بسیار عصبانی شود؛ اما میزان خشم آن متناسب با موقعیت پیش آمده نباشد. این رفتار جزوی از علائم احتمالی اختلال دو قطبی است.
  • مصرف الکل یا مواد مخدر: کسانی که به این بیماری مبتلا هستند بیشتر در معرض اعتیاد یا مصرف مشروبات الکلی قرار می گیرند. این افراد بر این تلاش اند که با مصرف الکل و یا مواد مخدر علائم این اختلال را در خودشان کاهش دهند.

برخی علائم دیگری هم نیز برای این بیماری وجود دارد که عبارتند از:

  • نارضایتی مدام از زندگی و احساس بی ارزش بودن زندگی
  • احساس گناه و عذاب وجدان
  • کم خواب و یا بی خوابی
  • احساس پرشوری زیاد، احساس توانایی و قدرت بیش از اندازه
  • خستگی ناپذیری و یا احساس خستگی زیاد
  • داشتن افکاری نامناسب مانند خودکشی
  • احساس خمودگی
  • زود رنجی
  • شکست ناپذیری
  • سرخوشی
  • تندصحبت کردن
  • رفتار های پرخطر
  • بی علاقه شدن نسبت به علاقمندی و سرگرمی های قبلی
  • تغیر ذائقه
  • و…

درمان اختلال قطبی

مهم تر از همه چیز آن است که افراد درباره این بیماری اطلاعات لازم را کسب کنند، آگاهی نسبت به هر بیماری بسیار در درمان کمک کننده است. زیرا زودتر فرد خود را کنترل کرده و برای درمان اقدام می کند. همچنین افراد باید سریعا به روانپزشک و روانشناس خانواده  مراجعه کنند تا روان درمانی، مشاوره های لازم انجام شده و داروهای مناسب تجویز گردد.

علاوه بر موارد گفته شده، ورزش و فعالیت مرتب ومناسب، عادات خواب و غذایی صحیح ،عدم مصرف دخانیات یا مواد مخدر، همراهی خانواده و نزدیکان، در بهبود این بیماری بسیار موثر است. ممکن است فردی که دچار اختلال دوقطبی است، فردی فعال بوه و موثر در خانواده و جامعه باشد اما در برخی زمان ها این بیماری خطرهایی نیز برای فرد به همراه داشته باشد. برخی از عوامل مانند: مشغله ، استرس ، محیط و شرایط نامناسب و.. باعث تشدیداختلال دوقطبی خواهد شد.

بسیاری ازافراد زمانی که علائم و نشانه ای اختلال دوقطبی را در خود و یا فردی می بینند از درمان و مراجعه به روانپزشک اجتناب می کنند، همین عامل این بیماری را تشدید می کند.اگر خود بیمار اطلاعات لازم را داشته باشد، باتوجه به کمک پزشک می توان بیمار و اختلالات را کنترل کرد و با استفاده از دارو، پیوندهای مغزی را تقویت کرده و تعادل را برقرار کردو بیماری را تا حد زیادی بهبود درمان رد.

سوالات متداول

نشانه های اوتیسم در کودکان چیست؟

کودکانی که به اوتیسم مبتلا هستند ممکن است تفاوت های ویژه ای با دیگر گودگان داشته باشند، اما این بیماری ویژگی خوبی که دادر این است که با شناسایی علائم و آگاهی درباره بیماری اوتیسم می توان کمک بسیار زیادی به کودکان کنیم، برای کسب اطلاعات کامل درباره نشانه های و علائم اوتیسم در کدکان در سنین مختلف ادامه مطلب را با کلینیک روانشناسی آرام همراه باشید.

اوتیسم چیست؟

اوتیسم بیماری است و با طیف گسترده ای از علائم که برای پی بردن به ماهیت آن باید درباره انواع علائم  ونشانه های آن اطلاعات کسب کنیم. به طور کلی اختلال اوتیسم در سنین پایین یعنی اوایل کودکی بروز کرده و مشکلاتی را پدید می آورد که در مجموعه منجربه ایجاد اختلالاتی در زمینه یادگیری، صحبت کردن و روابط اجتماعی و تعاملی خواهد شد.

همانطور که اوتیسم روی هر فردی اثری متفاوت ممکن است به جای بگذارد، علائم و شنانه های متفاوتی هم از خود بروز می دهد. برخی از کودکان که مبالت به اوتیسم هستند، دارای علائم بسیار خفیف واندکی هستند در حالیکه برخی دارای علائم بیشتر و یا شدیدتری هستند و دچار اختلالات بیشتری هم می شوند.

نکته کلیدی درباره اوتیسم

درباره علائم قطعی و نحوه کنترل و درمان اختلال اوتیسم میان پزشکان، بیماران و افراد نظرات و روش های گوناگونی وجود دارد، اما نقطه اشتراک و طلایی در کنترل و درمان بیماری اوتیم آن است که سریعا برای درمان و مداخله در این بیماری اقدام نمایید تا مشکلات و عوارض جانبی بیماری گسترش نیافته که همین عوارض غیررقابل کنترل خواهند شد.

نکته ی دیگر این است که در هر مرحله از بیماری و با هر سنی باشید، به هیچ وجه امید خود را از دست ندهید و برای ددرمان این اختلال اقدام نمایید.

علائم اوتیسم در نوزادی

بیماری اوتیسم یک نوع اختلال رشدی است که علائم آن با مرور زمان خود را نشان می دهد. در این بیماری والدین با آن چیزی که برای رشد یک کودک طبیعی است اما انجام نمی شود، رو به رو می شوند. به طور مثال کودکانی که به این بیماری مبتلا هستند توانایی صحبت کردن یا چهار دست و پا راه رفتن در آن ها دیرتر از حد انتظار نمایان می شود. از نشانه های اصلی این بیماری دیر دست یافتن به شاخص های رشدی در دو، چهار، شش و نه ماهگی است.

اما باید توجه داشت که همه کودکان به تمامی شاخص های رشدی در زمان مخصوص خود نمی رسند و این موضوع یک امر کاملا طبیعی است. اما می توان با مراجعه به پزشک از وضعیت فیزیولوژیک کودکان خود آگاه شوید.

علائم و نشانه های اوتیسم چیست؟

افرادی که به دنبال شناسایی اختلالا اوتیسم هستند و کودک خود را زیر نظر دارند باید با دقت روند رشد و رفتارهای کودک خود را زیر نظر بگیرند، همانطور که قبلا در مقاله گفته شد اوتیسم انواع مختلفی دارد و همچنین انواع مختلفی از تاخیر های رشدی را در افراد به وجود می آورد.

بنابراین در این امر زمان بسیار مهم است که چه زمانی کودک دچار اختلالات اجتماعی، شناختی، عاطفی و رشدی شده است. شناسایی این موقعیت یک کشف مهم و زودهنگام برای شناسایی بیماری اوتیسم است.

همانطور که می دانید اختلالات بیماری اوتیسم تا سن دو سالگی قابل تشخیص است. اما این بیماری در برخی کودکان ممکن است به صورتی بروز کند که تا سن مدرسه قابل تشخیص نباشد. این مشکل اغلب برای کودکانی رخ می دهد که به اوتیسم شدید یا خفیف مبتلا هستند. برخی از این نشانه ها عبارتند از:

اختلال در تکلم

والدین کودکانی که به بیماری اوتیسم مبتلا هستند با گذشت حداقل سه سال متوجه می شوند که کودکشان هنوز قادر به صحبت کردن نمی باشد. همچنین رفتارهای او مانند سایر همسالانش نیست. حتی ممکن است کودک در زمان طبیعی خود قادر به صحبت کردن باشد اما پس از مدتی این توانایی را از دست بدهد. اما اغلب کودکان مبتلا به این بیماری در تکلم خود تاخیر دارند. برخی از این کودکان کلام دارند اما این کلام ها دارای معنی خاصی نمی باشند به طور مثال ممکن است صحبت های دیگران را اکو کنند. این به نشانه هوش بالا کودک محسوب نمی شود بلکه نشان دهنده نداشتن شناخت از محیط اطراف است.

((من)) نمی گویند

کودکان مبتلا به اوتیسم درک درستی از من ندارند. زمانی که بتوانند من را درک کنند دیگر برای بیان خواسته خود از کلمه من استفاده نمی کنند. به طور مثال اگر غذا بخواهند نمی گویند به من غذا بدهید؛ می گویند میشه به سارا غذا بدهید. حتی ممکن است این کودکان ضمایر هم به درستی تلفظ نکنند.

ارتباط یک طرفه دارند

این کودکان نمی توانند به خوبی و به درستی با دیگران ارتباط برقرار کنند. همچنین ممکن است محتوای صحبت هایشان با سنشان هم خوانی نداشته باشد یا بدون توجه به حرف های دیگران فقط راجب چیزهایی که به آن علاقه دارند صحبت کنند. جالب است بدانید که این کودکان قادر به تبادل اطلاعات نیستند یا نسبت به خستگی دیگران هیچ توجهی ندارند.

کودکان مبتلا به اوتیسم تنها می توانند رابطه یک طرفه برقرار کنند به همین خاطر روابط اجتماعی آن ها بسیار محدود است.

واژه سازی غیر طبیعی

واژه سازی یک نوع بازی است که ممکن است همه کودکان این کار را انجام دهند. اما انجام این کار بیش از حد و جایگزین کردن آن ها به جای کلمات اصلی تنها در کودکانی که به این بیماری مبتلا هستند اتفاق می افتد.

اوتیسم گاهی خفیف، گاهی شدید

در گذشته بیماری اوتیسم به 5 گروه تقسیم می شده است. اما با پیشرفت علم در این زمینه پزشکان به این نتیجه رسیده اند که اوتیسم نوعی اختلال رفتاری محسوب می شود که دارای طیف بندی مختلفی است. برخی کودکان تمامی علائم را دارند و در طیف شدید اوتیسم قرار دارند. اما گاهی کودکان دارای تنها یک علامت از این بیماری هستند که در طیف اوتیسم خفیف قرار دارند.

عدم ارتباط چشمی

کودکانی که به بیماری اوتیسم در طیف متوسط تا شدید قرار دارند نمی توانند ارتباط چشمی با دیگران بر قرار کنند. اما کودکانی که در طیف خفیف قرار دارند تنها نمی توانند ارتباط کلامی با دیگران داشته باشند.

نبوغ خاص

اغلب کودکانی که به این بیماری مبتلا هستند کم توان ذهنی یا دارای هوش معمولی می باشند. اما در برخی موارد دارای نبوغ خاصی هستند. به طور مثال ممکن است علاقه زیادی به سیاره ها داشته باشند و اطلاعات بسیاری از این رشته را در ذهن خود نگه دارند.

عدم توانایی همزاد پنداری

کودکانی که به بیماری اوتیسم مبتلا هستند توانایی درک احساسات را دارند. می توانند مادرشان را بغل کنند و احساساتشان را بروز دهند. اما با گذشت زمان میزان این توانایی کم تر می شود. کودکان مبتلا به اوتیسم توانایی ذهن خوانی ندارند و نمی توانند به محیط اطراف خود توجه کنند یا خودشان را جای دیگران بگذارند.

نداشتن تفکر انتزاعی

کودکان زمانی که به سن نوجوانی می رسند می توانند متوجه تفکر پیچیده انتزاعی شوند. یعنی در سن نوجوانی می توانند متوجه ضرب المثل ها یا کنایه ها شوند. اما کودکانی که به این بیماری مبتلا هستند نمی توانند از این جملات نتیجه گیری کنند. به همین خاطر در مقایسه با سایر کودکان در روابطشان بیشتر دچار مشکل می شوند.

برای جهت تشخیص به موقع اوتیسم، زمان بسیار مهم است که چه زمانی کودک دچار اخلتلات اجتماعی، شناختی، عاطفی و رشدی شده است. شناسایی این موقعیت یک کشف مهم و زودهنگام برای شناسایی بیماری اوتیسم است.

مشاوره روانشناسی خانواده

نشانه های کلیدی تشخیص بیماری اوتیسم در کودکان

در صورت مشاهده علائم زیر حتما کودکتان را نزد پزشک ببرید:

  • کودکان در 12 ماهگی: نمی توانند صحبت کنند یا از کلمات ناواضح استفاده می کنند. همچنین نمی توانند اشاره یا بای بای کنند.
  • کودکان در 14 ماهگی: به اشیاء توجهی ندارند.
  • کودکان در 16 ماهگی: نمی توانند حتی یک لغت بگویند.
  • کودکان در 24 ماهگی: دو لغت هم نمی گویند.

علائم و نشانه های اوتیسم در کودکان بزرگتر

  • کودک نمی داند چگونه با دیگر کودکان ارتباط بگیرد و یا حتی با آن ها دوست شده و یا همربازی شود.
  • تمایل دارد، لمس نشود، نگداشته نشود و همینطور نوازش نشود.
  • ممکن است کودک با ریتم غیر عادی و عجیبی صحبت کند.
  • تکرار برخی از کلمات و عبارات بدون قصد و هدف خاصی
  • نادرست از زبان استفاده کرده و کلمات اشتباهی را بیان می کند.

رفتارهای محدود و تکراری متداول در اوتیسم

حرکت به جلو و عقب
ارزیدن انگشت
خیره شدن به چراغها
اختلال در چیدمان اسباب بازی ها
اختلال تماشای اشیاء متحرک
تکرار کلمات یا سر و صداها

برای دریافتن آنکه واقعا کودکان به اوتیسم مبتلا است یاخیر، باید اطلاعات کاملی ردباره ایم بیماری بدست آورید و نشانه و روش های کنترلی آن را بشناسید برای حاصل شدن این امر لازم است به مرکز روانشناسی معتبری مراجعه نمایید و یا بهترین روانشناس را در شهر خود بیابید.

 

 

Call Now Button